- Hoe coördineren de Samenwerkende Hulporganisaties de hulpverlening?
-
Bij rampen worden onder de hoede van de Verenigde Naties 12 clusters gevormd rond bepaalde thema’s zoals water, gezondheid, voeding. De coordinatie van elk cluster wordt door één van de deelnemende organisaties op zich genomen. Dagelijk komen de clusterleiders bij elkaar om met elkaar af te stemmen. De SHO organisaties opereren binnen dit clustersysteem.
De coördinatie moet ervoor zorgen dat de vele hulporganisaties hulp brengen waar die nodig is.
- Hoe komt de hulp bij de meest hulpbehoevende mensen terecht?
-
Hulpverlenende organisaties zijn al jaren werkzaam in Haiti en hebben veel ervaring met het identificeren van de zwakste groepen en het organiseren van systematische en waardige water- en voedseldistributies. In de beginfase van een ramp worden bepaalde goederen breed uitgedeeld, - dat gebeurd nu noodgedwongen via de lucht en op kleinere schaal over de grond. Daarnaast moeten zo snel mogelijk aanvullende distributies worden gedaan voor specifieke groepen bijvoorbeeld extra voeding voor jonge kinderen en zwangere vrouwen.
Als er meer toegang komt tot de stad, wordt samen met leiders in de gemeenschappen/wijken gekeken wie het meest kwetsbaar is en voor een distributie in aanmerking komt. De bevolking wordt goed geïnformeerd over de gekozen aanpak . Zo voelen zij zich betrokken en medeverantwoordelijk voor het succes van de distributies.
- Hoe verloopt de hulpverlening verder?
-
Bij een ramp van deze omvang staan de eerste maanden in het teken van noodhulp. Dat is in Haïti ook het geval. De overlevenden krijgen schoon water, toiletten, wasgelegenheden, voedsel, medische zorg en tijdelijk onderdak en uitbraken van besmettelijke ziektes moeten worden voorkomen. Wezen worden opgevangen en zoveel mogelijk herenigd met hun familie. Ook het onderwijs wordt zo snel mogelijk in bijvoorbeeld schooltenten hervat. Als kinderen naar school gaan, krijgen ze weer enigszins het gevoel dat het leven normaal wordt en heeft hun leven weer structuur.
Na deze periode begint de wederopbouw. In de eerste fase van deze periode moeten belangrijke voorzieningen voor de bevolking worden hersteld of opnieuw worden gecreëerd. Het gaat hierbij om onder meer huisvesting, watervoorzieningen, rioleringen, klinieken en scholen. Het kunnen tijdelijke voorzieningen zijn die in een latere fase worden vervangen door permanente.
- Hoe werken de samenwerkende organisaties in Haïti?
-
De SHO organisaties werken of met eigen hulpteams in Haïti, of financieren de programma’s van lokale partnerorganisaties. De Verenigde Naties ziet toe op de onderlinge coördinatie.
- Hoe zorgt men voor veiligheid binnen de hulpverlening en voedseldistributie?
-
De veiligheidssituatie is gespannen, maar momenteel stabiel. Via veiligheidsvoorschriften krijgt iedereen die het veld ingaat een uitgebreide briefing en deze voorschriften worden strikt gevolgd. Vervoer naar Haïti vindt plaats in konvooien en veiligheid van hulpverleners wordt volgens veiligheidsvoorschriften gewaarborgd.
Over het algemeen wordt er op onveilige situaties en plunderingen gereageerd door de goederen van de verschillende organisaties onder te brengen in een locatie en daaromheen een veiligheidscordon te leggen. Dit wordt normaliter georganiseerd door de World Food Program die verantwoordelijk is voor de logistiek. De VN vredesmacht (MIPONUH) doet het grootste deel van de beveiliging.
- Wie zijn de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO)?
-
De Samenwerkende Hulporganisaties is een samenwerkingsverband van negen grote hulporganisaties in Nederland: ICCO & Kerk in Actie, Cordaid Mensen in Nood, Nederlandse Rode Kruis, Oxfam Novib, World Vision, Tear, Save the Children, Terre des Hommes en UNICEF Nederland. Bij grote rampen slaan zij de handen ineen om gezamenlijk de steun van de Nederlandse bevolking te vragen.
- Zorgen we nu voor betere huizen die bestand zijn tegen natuurgeweld?
-
Ja. Verschillende SHO organisaties zijn straks betrokken bij de wederopbouw en daarbij zullen ze bouwkundige experts inschakelen om de nieuwe bebouwing zo veilig mogelijk te maken.
Instorting is de belangrijkste oorzaak van het hoge aantal doden. De gebouwen in Haïti zijn doorgaans van heel slechte kwaliteit. Gek genoeg staan de huizen in de sloppenwijken van Port-au-Prince vaak nog wel overeind of zijn ze relatief licht beschadigd.
De mensen die dakloos geworden zijn, worden nu tijdelijk geholpen met tenten of noodbarakken. Nadat de eerste nood gelenigd is zal er gewerkt worden aan de constructie van permanente woningen en gebouwen volgens het principe building back better.